SEVDA SOKAĞI

Gece uzun,
Gece sessiz,
Gece soğuk...

Seni arıyorum Sevda Sokağında...
Rüzgarın soğuk eli tokatlarken,
Yağmurun iğne iğne damlaları
Sicim gibi; kırbaçlarken yüzümü,
Her damlası boğuluyor gözyaşlarımda,üşüyorum...
Karanlığın sessizliği korku dolduruyor yüreğime,
Issızlık içinde ıslık çalan yürekler geliyor aklıma,
Dudaklarım kuru, dudaklarım çatlak, çalamıyorum...
Dilimde yarım yamalak sevda şarkıları;
"O da seviyormuş,benim bir tanem..."

Seni arıyorum Sevda Sokağında,
Yüreğim donuk,ellerim buz...
Seni ararken gülen sıcak yüzünle,
Her karaltısında Sevda Sokağının,
Kaldırım sarhoşları tükürüyor yüzüme...
Kıvrım kıvrım süslü sokak lambalarının
Parıltılı ışıklarını ararken,
Kaldırım taşlarının
Karanlık gölgeleri dolanıyor ayaklarıma;
Düşüyorum...
Üşüyorum...

Kaldırım kenarında saksılarda ne bir gül var şimdi,
Kokunu anımsatan,
Ne bir demet yasemen,
Şarkılarda saklayan seni...
Yalnızca bir karanfil görüyorum,
Boynu bükük, kırık, mahzun...
Rengi solmuş, belli belirsiz;
Kırmızı mı ne?

Sokak uzun,
Sokak sessiz,
Sokak soğuk;
Üşüyorum...

Uzadıkça karanlığı gecenin,
Üşüyen titrek bedenim,
Bir damla sıcaklık bulabilmek için
Sıcak bedeninde,
Seni ararken Sevda Sokağında,
Körkütük sarhoş oluyorum
Yalnızlığımda...
Adımlarım ağır aksak...
Üşüyorum...

Beni benden alan,
O bir hecesini bile özlediğim
Tatlı sesini beklerken,
Sokak serserilerinin naraları patlıyor kulaklarımda...
Sevda Sokağı çınlıyor bir an boşlukta...
Üşüyorum...

Sokak uzun,
Sokak sessiz,
Sokak soğuk...

İlerledikçe son noktasına doğru
Sevda Sokağının,
Şafak vaktine doğru,
Yarı büklüm bir dilenciye soruyorum seni,
Küfrediyor...

"Yanlış sokaktasın" diyor,
"Sevda Sokağı uzak sana" ...
Alaycı bir sırıtmayla,
Sokak levhasını gösteriyor...
Sabahın ilk ışıkları parıldayarak yansıyor levhadan,
Yüreğime saplanıyor...
Kalakalıyorum,
Düşüyorum,
Üşüyorum...
"Senin yerin burası" diyor dilenci,
"Sen Kırık Kalpler Sokağının adamısın"...
Üşüyorum...

Yaşam uzun,
Yaşam sessiz,
Yaşam soğuk...

Ve sen yoksun;
Üşüyorum...